INICIAM UN LONG CAMIN

Benvenguts e benvengudas siatz!!! Se sètz arribats fins aicí, es perque coneissètz segurament o n’avètz escotat de parlar dels catars. Aquela iniciativa preten amb fòrça modestia far conéisser de detalhs suls Bons Òmes e las Bonas Femnas dempuèi desparièrs aspèctes.

Resumir solament en un brèu entratge qué foguèt lo movement dels Catars / Bons Òmes es complicats. Parlam d’un movement religiós crestian que se desvolopèt a l’Euròpa Occidentala, basicament pendent los sègles XII e XIII, en avent coma epicentre los territòris de la lenga d’òc (uèi Occitània) e los sieus entorns: los Comtats Catalans, lo Reialme d’Aragon, qualques territòris de la lenga d’oïl (França), comarcas alemandas e italianas… Quitament se son trobats  de clars indicis als reialmes de Castelha e Leon.

Los Bons Òmes prepausavan un renauiment de la fe crestiana, en tornant a unas valors d’austeritat e de relacion dirècta amb Dieu, en se basant en los principis evangelics e en criticant l’estil de vida e la predicacio dels capelans catolics. Lo sieu ideal se basava en la lucha entre lo Ben e lo Mau, e consideravan aquel mond ont vivèm coma creat per lo Mau, a l’espèra d’un mond melhor, perfièch, creat per Dieu.

La siá oposicion a partejar qualques dogmas catolics, la negativa a aubedir lo Papa de Roma e la simpatia que desvelhavan entre la populacion (que menaçava la uniformitat catolica), provoquèt la proclamacion d’una Crosada contra la siá comunitat a començaments del sègle XIII (la primièra convocada de crestians contra autres crestians), que s’alonguèt amb interrupcions pendent decènnis. Començava un dels genocidis umans e ideologics mai sagnants de l’istòria europèa.

Lo movement dels Bons Òmes marquèt clarament lo desvolopament de l’Edat Mejana. Uèi, las frontièras europèas serián fòrça desparièras se la Crosada contra los Albigeses pas s’aguès produsit o aguès pas trionfat. Mas egalament, la Glèisa Catolica auriá pas pogut manténer la siá gaireben egemonia absoluta en la pensada religiosa pendent sègles a l’Euròpa occidental.

Dins “Territòri de Catars” trobaretz de desparièrs estils e de seccions, per mostrar una situacion divèrsa de tot lo movement, coma entrevistas a grands estudioses dels Bons Òmes, articles que mostraràn las siás cresenças e las siás vidas quotidianas, una relacion d’articles per seguir “La Crosada”, escartats per aprigondir sus qualques personatges istorics e luòcs considerables per las comunitats dels Bones Òmes… Totes los comentaris seràn fòrça plan recebuts de la part dels lectors. S’agís de partejar d’opinions e d’impressions!!!

Nos avèm d’endintrar dins un mond fòrça desparièr de l’actuala, ont la religion impregnava totes los aspèctes de la vida quotidiana. Las servituds feudalas e los estaments socials marcavan las vidas de las personas de manièra gaireben irreversible. E ont las frontièras territorialas èran unas autras: una Occitània que se governava ela sola mejançant la siá pròpria noblesa e ont la monarquia francesa exercissiá solament una sobeiranetat teorica mas irreal; unas Peninsulas Iberica e Italiana divididas dins multiples estats, aital coma tanben los territòris germanics.

Los toponims dels luòcs geografics e los noms dels personatges istorics se mantendràn en la siá lenga originala, per èsser tan fisèles coma serà possible a la realitat dels sègles XII e XIII. Desbrembam pas qu’en aquela epòca, tanben la situacion lingüistica èra fòrça desparièra de l’actuala.

Egalament lo tèrme emplegat per definir la comunitat de cresentas serà lo de Bons Òmes e Bonas Femnas, doncas que lo mot “catar”, fòrça mai difondut èra ongan de caractèr ofensiu, emplegat pel primièr còp per Eckbert de Schönau l’an 1163. E a degun li agrada pas èsser conegut amb un tèrme mespresaire. Malgrat tot, apareisserà segurament en qualque escasença, a l’aital coma autres noms coma ”albigeses” “patarineses”…

Iniciam un long camin, coma los que realizavan los Bons Òmes e las Bonas Femnas a travèrs d’”aquelhas montanhas tan nautas que son” (cossí recita l’Imne Occitan “Se canta”), per conéisser d’idèas que dins lo mond actual, amb tanta incertitud e tantes cambiaments, nos pòdon èsser fòrça utils.

Francesc Sangar

 

You May Also Like

Daissar un comentari

Vòstra adreça de messatjariá serà pas publicada. Los camps obligatòris son indicats amb *