WILFRIED BECK: “L’ÚNICA ESPERANÇA DE PÈIRE MAURI ÈRA LA FUGIDA AL SUD”

Wilfried Beck, d’origina alemanda, resident abitual a Glauburg-Stockheim e resident d’estius a Sant Pol de Mar (Catalonha), es un dels màgers estudioses sul movement dels Bons Òmes, e a escrich lo libre “Pere Mauri: el darrer pastor càtar”, sus la figura d’aquel membre de la comunitat dels Bons Òmes, nascut a Montalhó a Occitània, mas que residiguèt dins las Tèrras catalanas de l’Ebre e lo Maestrat valencian.

Redaccion.- Pèire Maurin nasquèt en un ambient fòrça ligat al movement dels Bons Òmes, acompanhat de fòrça membres de la comunitat: cossí foguèt lo sieu procès evolutiu fins a venir un Bon Òme?

Wilfried Beck.- Nos cal reconéisser que Pèire Maurin èra nascut en una familha que practicava la fe catara. Dempuèi la siá mai tendra enfància lo sieu paire li aviá ensenhat las coneissenças del catarisme. Tanben Pèire Maurin, qu’èra un jove pastor, aviá de contactes amb autras familhas cataras a Montalhon, coma per exemple amb la Domus Belot. Lo jove Belot diguèt a Pèire: “Son venguts ara los bons crestians dins la tèrra nòstra. Eles seguisson lo camin de Sant Pèire, de Sant Pau e los autres apostòls. Seguisson al Senhor. Dison pas de messorgas. E fan pas als autres aquò qu’eles meteisses vòlon pas que li los fagan a eles“.

Pèire èra convencut de las practicas dels Catars. Fin finala, amb dètz-e-uèch ans, Pèire daissèt l’ostal de los sieus parents e visquèt, coma pastor, dins l’ostal de lo sieu cosin, Ramon Maulen, dins la Val d’Arcas. L’an 1302, quan Pèire aviá vint ans, trobèt a l’ostal de lo sieu cosin lo famós Perfièch Pèire Autièr e recebèt d’aquel Perfièch lo consolamentum. Doncas, Pèire Maurin se convertiguèt a la fe catara entièrament.

R.- La siá vila originala, Montalhon, patin una persecucion de la part de l’Inquisicion. Cossí afectèt aiçò a l’entorn (familha, amics…) de Pèire Maurin?

W.B.- La granda persecucion dels ans 1308 e 1309 estonèt lo pòble de Montalhon. Totes los abitants, a comptar dels dotze ans, foguèron capturats e transportats cap als murs de Carcassona. Amb aquela accion inquisitoriala, los pares de Maurin e lo filh Guilhem foguèron capturats e portats dins la preson de Carcassona. Lo sieu patrimòni confiscat, lo sieu ostal destruit…

Aquelas marridas notícias arribèron a aurelhas de Pèire mentre èra a las pasturas del Pirenèu. En avent coneissença d’aqueles faches tan durs, lo pastor Pèire Maurin se refugièt dins las nautas montanhas del Savartés. Podiá ailà s’escapar. Tornar cap al pòble de Montalhon èra impossible.

          Montalhon, uèi.

R.- Perqué Maurin acabèt en demorant en las tèrras del sud de Catalonha e nòrd del territòri valencian?

W.B.- L’unica esperança per aqueles Catars a Occitània, perseguits per l’Inquisicion de Carcassona, èra la fugida cap al sud de Catalonha. I aviá ja una clandestina comunitat catara. Fòrça occitans avián seguit la crida del Rei Jaume I per repoblar las tèrras ocupadas pels musulmans al sud de Catalonha. Jamai la montanha pirenenca èra estada un empach entre Occitània e Catalonha. Als dos costats dels Pirenèus i aviá de ligams culturals, comercials e familials.

R.- Cossí èra la vida de las comunitats dels Bons Òmes dins aquelas comarcas? Quin papièr aviá  Pèire Maurin dins d’aquela comunitat?

W.B.- La tanta de Pèire Maurin, Guilhemeta, demorava en Orta de Sant Joan. Mai tard partiguèt a Sant Mateu. Ela aperteniá a la clandestina comunitat catara, dirigida pel Perfièch Guilhèm Belibaste, que residissiá a Morella. Dins aquela comunitat Pèire Maurin fasiá de messatgièr entre los Catars occitans, mai que mai del pòble de Montalhon, e de la clandestina comunitat catara dins las tèrras de l’Ebre.

R.- La siá relacion amb lo darrièr Perfièch, Guilhèm Belibaste aguèt fòrça problèmas. Perqué? Es estat benlèu idealizada la figura de Guilhèm Belibaste? Èra un esperit liure Pèire Maurin?

W.B.- La relacion entre lo pastor Pèire Maurin e lo Perfièch Guilhèm Belibaste èra totjorn de leiautat e de respècte de part de Pèire Maurin. Aquela relacion èra basada en la fe catara. Guilhèm Belibaste èra lo darrièr Perfièch catar. La discòrdia entre totes dos personatges s’aviá fondada en lo caractèr, o digam en las circonstàncias de la vida de Belibaste. La màger frauda del Perfièch foguèt lo maridatge de Pèire Maurin amb Ramona Piquier. En realitat Ramona èra la concubina del Perfièch. Oficialament, davant la comunitat catara, Ramona agissiá coma serventa del Perfièch. Mas lo Perfièch viviá amb Ramona coma coble. Mas Ramona èra embarassada de Guilhèm Belibaste. Per dissimular aquela situacion lo Perfièch maridèt Ramona amb Pèire Maurin – una frauda enòrma! Totun, Pèire Maurin trinquèt pas l’amistat amb lo Perfièch, perque foguèt totjorn un personatge liure e amb força bontat.

R.- Cossí arribèretz a conéisser lo mond dels Bons Òmes? Perqué vos sentiguèretz atrach?  Qué nos pòdon ensenhar (de valors ,ensenhaments…) los Bons Òmes a las personas d’uèi, en la nòstra civilizacion occidentala?

W.B.- Coma pastor evangelic e teologian de la Reforma patissi amb los Catars perseguits e mòrts coma erètges per la Glèisa Catolica. Los Catars podián pas èsser nomenats erètges e èsser perseguits e cremats. Al contrari, los Bons Òmes nos ensenhan que la fe crestiana li cal èsser pacifica, sens cap de tipe de violéncia.

R.- A Alemanha i a agut fòrça interès pels Bons Òmes, mas tanben pels trobadors occitans e s’an realizat de grands estudis academics. Perqué aquel interès? Cossí son a Alemanha ongan los estudis sus aquel periòde medieval de las tèrras occitanas?

W.B.- L’interès als Bons Òmes a Alemanha, se fa referéncia principalament dins lo mond academic de las universitats. I a per aquò dos exemples de publicacion, una abilitacion e una promocion:

Matthias Benad, “Domus und Religion in Montaillou. Katholische Kirche und Katharismus im Überlebenskampf des Pfarrers Petrus Clerici im Anfang des 14”. Jahrhunderts, Tübingen 1990, (Spätmittelalter und Reformation; Neue Reihe 1).

Hans Christoph Stoodt, “Katharismus im Untergrund. Die Reorganisation durch Petrus Auterii 1300-1310”, Tübingen 1996, (Spätmittelalter und Reformation; Neue Reihe 5).

R.- Amb aquel libre, Wilfried Beck nos ofrís de manièra fòrça interessanta una vision de la vida dels Bons Òmes, perseguits e emigrats dins las Tèrras de l’Ebre e los Pòrts, a travèrs de la figura de Pèire Maurin.

You May Also Like

Daissar un comentari

Vòstra adreça de messatjariá serà pas publicada. Los camps obligatòris son indicats amb *